Want de vakantie staat zo’n beetje voor de deur. Janneke’s motor is door Motoport Almere weer helemaal netjes en op tijd hersteld en ook nog voorzien van een gloednieuwe voorband. Mijn GS kreeg maar liefst 2 nieuwe banden dus alle wielen zijn nu voorzien van Michelin’s Anakee2, een keurige all road band. Om de financiële ondersteuning van onze dealer nog verder vorm te geven hebben beide motoren ook een grote servicebeurt gehad dus de BMW’s zijn er nu helemaal klaar voor.

Aan ons moest trouwens nog even worden gesleuteld met vaccinaties want dat wordt toch wel ten zeerste aangeraden. Deze bijvoorbeeld, voor Hepatitis A:

en ook deze, voor het tegengaan van Difterie, Tetanus en Poliomyelitis :

2 Prikken in 2 bovenarmen, liefdevol geprikt door het aanwezige verplegend personeel. Janneke kreeg ze toegediend door Debbie en ikzelf weer door Janneke.

Verder is er gedurende de laatste vakantie vergadering nog een vrij definitief besluit genomen (je weet het nooit met ons) om toch ook de tentjes weer mee te nemen hetgeen automatisch leidt tot het meezeulen van de slaapzak, kussentje, luchtbed, lakenzak en krukje. Als we deze keer nl. de 4 weken weg willen blijven dan zou continu overnachten in een hotel de vakantie wel eens ongevraagd kunnen inkorten. Ach, dit heeft ook wel weer wat en gezien de gedane investering verleden jaar in onze toch wel luxe uitrusting is slechts 1 enkele overnachting op een camping tot nu toe best wel schamel.

We gaan het zien! Tot binnenkort vanaf een vakantie adres, waar dan ook.

Erik

Jawel, U leest het goed want ondanks de opgedane ervaring in Scandinavië afgelopen jaar met stukken van 70km. onverharde weg leek het ons een goed idee om toch maar eens bij een echte expert na te gaan of wij qua houding ed. wel goed op de machines zaten of stonden. Want laten we eerlijk zijn, hoe we de motor konden beïnvloeden qua houding en/of gewicht, daar hadden we geen kaas van gegeten. Dus eind maart in de les bij Bert Duursma, een door BMW Motorrad gecertificeerde BMW offroad instructeur.

En het was me het dagje wel……….

Op 26 maart, vroeg in de ochtend, togen wij op onze GS-sen naar Apeldoorn om daar de overige deelnemers te ontmoeten van deze cursusdag. Ging niet helemaal goed want door het drukke verkeer kwamen we eigenlijk te laat in Apeldoorn waardoor we maar direct naar Diepenheim zijn afgebogen alwaar de cursus werd gegeven. Daar kwamen ook Peter en Ina van Motoport Almere net als een aantal andere vaste klanten dus uiteindelijk 10 cursisten en 2 instructeurs aan de koffie, beginnend met de introductie.

De ochtend begon met uitleg over de motoren, banden, wielen en voetsteuntjes waarna de  meute staand op de stepjes over de openbare weg naar het eerste stukje onverhard werd geleid. Aldaar de eerste oefeningen zoals het remmen zonder ABS met achterwiel, voorwiel, of beide, en keren op een zandweg. Ook werd een van Bert’s motoren bewust neergelegd om daarna door een ieder te mogen worden opgetild. Janneke mocht het ook met haar eigen motor proberen en ik heb voor de eer bedankt want ik heb onlangs in Parijs wat spieren rond m’n elleboog opgerekt. Omdat het de afgelopen periode wat aan de droge kant is geweest werd het aanvankelijk nog redelijk stevige pad al snel een mulle zandbak waar voor mij al snel de lol af was want zandbakken ben ik tenslotte al een tijdje ontgroeid. Deze cursus is echter ook een voorloper voor BERRT’s tocht naar Marokko dus al dat zand is dan wel nuttig.

In de middag werd het voor leuker omdat we nu ook door het bos verder gingen. Kruip door sluip door, goed sturend en goed je positie bepalen voor het volgende obstakel zoals bomen, takken, stronken, kuilen of geulen.

Niet dat we nu geen zand meer hadden maar er zat ten opzichte van het ochtend programma meer afwisseling in door het stoeien in de bosjes. Maar dan, dan slaat het noodlot toe. Zoals ik in het begin al memoreer waren we aan de late kant en moesten we noodgedwongen het eerste verzamelpunt Apeldoorn overslaan. Dat had als consequentie dat Janneke’s topkoffer na de lunch op de motor mee terug moest en die had weer een negatieve invloed op de stabiliteit van haar motor. Vlak onder Markelo reden we op een zandpad waar we volgens m’n tracklog een top van 65 km/u reden, en Janneke verloor daar de controle over de motor. Het op zandpaden normaal al aanwezige “zoekende gevoel” werd door het extra gewicht achterop dusdanig versterkt dat er geen houden meer aan was. En zoals wel vaker het geval is, een ongeluk komt nooit alleen dus ramde de motor ook nog een in het veld staand granieten paaltje. Janneke hield er, naast de schrik, een pijnlijke knie aan over en dat valt, kijkend naar de schade aan de motor, alleszins mee. Einde oefening dus voor ons beiden maar we konden gelukkig na een paar noodreparaties rustig aan naar Apeldoorn tuffen alwaar we met een bakje koffie op de rest hebben gewacht. Ook stond hier het busje van Motoport Almere dus de motor kon meteen met Peter en Ina mee naar de werkplaats. En wij, wij kregen toch het certificaat:

Bekijk hier het filmpje van Bert over onze dag: Klik

Want het is lente hetgeen impliceert dat ook dit blog moet worden afgestoft. Over anderhalve maand gaat het weer gebeuren en verlaten we onze respectievelijke stulpjes om de expeditie door 15 landen aan te vangen.

We beginnen de trip natuurlijk in Nederland (1) maar we gaan ons best doen om eerst zo snel mogelijk dit land te verlaten. Door naar de oosterburen (2) waar we de route van de Mozamo Supertoer 2010 gaan oppakken. Deze hebben we natuurlijk al gereden maar omdat we de terugreis hebben omgedraaid kijken we er toch anders tegenaan. Overnachten hebben we gepland in Gebsattel waar we destijds ook tijdens de Supertoer zijn gestopt.

De volgende dag trekken we waarschijnlijk al snel de regenpakken aan om Oostenrijk (3) te trotseren. En hopelijk heb ik deze keer dan maar eens ongelijk, de laatste keer zijn we er bijna weggespoeld. Gelukkig hadden ze bij het hotel in Filzmoos een uitgebreide droogruimte.

Na deze dag gaat het avontuur echt beginnen want na nog een klein stukje Oostenrijk komen we heel even in Italië (4) om vervolgens Slovenië (5) binnen te rijden. Daarna volgen nog Kroatië (6), Bosnië Herzegowina (7), Montenegro (8), Albanië (9), Macedonië (10) om vervolgens weer de EU binnen te rijden bij Griekenland (11). Dan volgt een oversteek naar Italië (4b) waar we een flink stuk van de laars gaan doorkruizen om uiteindelijk in het noord-westen Frankrijk (12) binnen te stromen. Hier pakken we wat alpenpassen mee om vervolgens Zwitserland (13) binnen te rijden waarna het weer de beurt is aan Duitsland (2b) en Frankrijk (12b). Om de 15 stuks te halen pakken we nog een puntje van Luxemburg (14) mee om uiteindelijk via België (15) weer in Nederland (1b) aan te komen. En dan zijn we rond.

Qua voorbereiding hoeven we niet zo heel veel te doen, behalve dan wat inentingen ed. en het in de gaten houden van de site Wijs op Reis van Buza. Wèl hebben wij ons nog opgegeven voor een cursus Off-road omdat we het idee hebben dat, net als verleden jaar, niet alles geasfalteerd zal zijn.

Maar daarover later meer….

Erik

Dag 19 (22/06/2011)

De dag begon goed met weer een zonnetje en tal van leuke wegen die al kronkelend door Zweden waren neergelegd. En, zoals verwacht, ook in Zweden hebben ze meer dan voldoende gravelwegen. We hebben er nogal wat in de routes verwerkt dus onze ervaring op dit soort grint en modderwegen is

redelijk gegroeid. Er zat 1 bijzondere tussen, want die hadden ze net aangeharkt en van verse steentjes voorzien. En da’s dan niet al vastgereden zodat we door een laagje moesten ploeteren. Had toch wel een apart effect op de stabiliteit van de motoren, maar verder is alles goed gegaan dus zonder valpartijen of ander ongemak.. Nog wèl zo af en toe een enkele bui op ons dak maar ook dat hoort er nu eenmaal bij. Als je in Zweden bent, dan kun je trouwens gebruik maken van het zgn. Dagens lunch buffet hetgeen impliceert dat je voor een relatief klein bedrag een warme lunch kunt nuttigen. In ons geval was het dit keer een Pizza, met salade en een glas drinken voor slechts 59 kronen, omgerekend een kleine 6 euro’s. Ook in de middag verder doorgereden totdat we uiteindelijk een onderdak vonden op een camping in Orrefors alwaar we een norse campbeheerder stoorden bij het nuttigen van zijn avondmaal. Tja, dat hoort wat ons betreft bij zijn vak…. Wel goed geslapen tijdens een flinke hoosbui, maar als je dan even met hoge nood wakker wordt is het ineens een heel eind naar het toiletgebouw.

Dag 20 (23/06/2011)

Vandaag weer lekker gereden volgens hetzelfde stramien als gisteren. Kleine leuke wegen, afgewisseld met gravel. Wel een heel bijzonder weggetje wat steeds meer op een karrespoor ging lijken, steeds dichter begroeid was, een bruggetje met wat losliggende natte planken over een watertje had en waarvan de GPS danig in de war raakte. Vandaag is het ook de dag dat we Pieter’s Zweedse tante bezoeken in Näsum alwaar we een kopje koffie e/o thee nuttigen met gebak.  We overnachten op  camping Halen in het gelijknamige natuurreservaat.

Morgen vertrekken Tanita en Jeroen richting huis, wij, Pieter, Janneke en ikzelf blijven hier nog een extra nachtje en hopen zaterdag in de avond weer thuis te zijn. Sneller dan verwacht, maar we hebben blijkbaar toch de kilometers sneller verwerkt dan we vooraf voor mogelijk hielden. Geeft niet, want thuis nog een weekje lummelen is ook niet verkeerd en de motoren zijn ook nog eens behoorlijk vies. Al met al is het een zeer voorspoedige reis geweest waarin we veel hebben  gezien en meegemaakt. Vooral het ruige zuidelijke deel van Noorwegen heeft de nodige indruk gemaakt, maar ook de Lofoten zijn de moeite van het bezoeken waard. Zweden, wat soms als saai wordt omschreven is ons behoorlijk meegevallen want om er te rijden was soms een feestje op zich.

Deelnemers, bedankt voor de goede sfeer, de gezelligheid en het lachen, Janneke speciaal bedankt voor het idee Noordkaap en de organisatie vooraf. Aan alle lezers: Bedankt voor het lezen van en reageren op dit blog & de tot volgende trip.

Einde

Dag 17 (20/06/2011)

Het leuke van het maken van de route voorafgaand aan het evenement is dat je het onderweg weer kunt wijzigen. En dat was eigenlijk wel nodig ook want conform het verzoek van de dames hadden we 2x Trondheim opgenomen. Een keerje heen en een keertje terug. Nu was het op de heenweg niet echt bevallen, het was veel te heet om in de stad rond te rijden en die was ook nog eens half opgebroken. Daarnaast liep een deel van de route over de E6 die in dit stuk van Noorwegen erg druk en ook erg saai is. Dus, na rigoreus de boel veranderd te hebben alles weer op de motoren gehangen en na een goed ontbijt onze “hytte” verlaten.  Bij het plaatsje Hommelvik zijn we nu direct naar het zuiden afgebogen om onze route richting Zweden te vervolgen. Via allerlei lokale wegen, en soms nog een stuk gravelweg, met ook nog een verdwaalde plensbui, kwamen we uiteindelijk terecht in het gehucht Somadal waar een kloeke moeder van 4 volwassen dochters in haar eentje de camping runde. De “hytte” was ruim genoeg voor ons vijfjes en met de onderweg aangeschafte maaltijd hebben we de buikjes weer mooi rond gegeten.

Na de koffie nog even een rondje gelopen, tenminste dat deden alleen de 3 oudsten want de jonkies waren moe, om het moois in de omgeving te aanschouwen. Hier een kleine serie:

Van boven naar onder: onze “hytte”, Janneke en Pieter tussen het rendiermos en het lokale kerkje dat 60 man bedient in 25 vierkante kilometer. Soms tref je nog een hoop troep aan. Dit Lancia wrak, dat vergezeld was van een eveneens zwaar toegetakelde Opel Manta, stond er al jaren maar of het snel weggehaald zal worden….

Dag 18 (21/06/2011)

Vandaag na een goed ontbijt vertrokken maar het was wel even fris. Pakweg een graad of 8 met een koude wind. Dat het wat aan de koude kant was klopt eigenlijk wel, want we hebben op een kleine 700 meter hoogte overnacht. Maar al snel werd het beter naarmate de dag vorderde en het zonnetje door de wolken brak. Het schijnt nu overigens in het hoge noorden slecht weer te zijn terwijl het in het zuiden is opgeklaard. Er hangen nog wel wat donkere wolken, maar de regen bleef uit totdat we op onze overnachtingsplek aankwamen. Ook vandaag weer de nodige gravelwegen gezien maar daar hebben we steeds minder problemen mee. Speciale pluim voor Tanita die op haar Fazer niet onderdoet voor de rest op de GS-sen.

Vandaag zijn we neergestreken in Filipstad, Zweden op de camping Munkeberg. En we staan in te checken en het begint te hosen dus als je het over timing hebt, dat kan niet beter. Op bijgaande foto is de donkere lucht nog te zien. Nu gaan we eerst Bolognaise eten, uit een van de survival pakketten die we bij Bever zwerfsport hebben gekocht, Makkelijk, snel en het is niet vies. Daarna nog een pilsje nuttigen.

Wordt vervolgd..