Dag 19 (22/06/2011)

De dag begon goed met weer een zonnetje en tal van leuke wegen die al kronkelend door Zweden waren neergelegd. En, zoals verwacht, ook in Zweden hebben ze meer dan voldoende gravelwegen. We hebben er nogal wat in de routes verwerkt dus onze ervaring op dit soort grint en modderwegen is

redelijk gegroeid. Er zat 1 bijzondere tussen, want die hadden ze net aangeharkt en van verse steentjes voorzien. En da’s dan niet al vastgereden zodat we door een laagje moesten ploeteren. Had toch wel een apart effect op de stabiliteit van de motoren, maar verder is alles goed gegaan dus zonder valpartijen of ander ongemak.. Nog wèl zo af en toe een enkele bui op ons dak maar ook dat hoort er nu eenmaal bij. Als je in Zweden bent, dan kun je trouwens gebruik maken van het zgn. Dagens lunch buffet hetgeen impliceert dat je voor een relatief klein bedrag een warme lunch kunt nuttigen. In ons geval was het dit keer een Pizza, met salade en een glas drinken voor slechts 59 kronen, omgerekend een kleine 6 euro’s. Ook in de middag verder doorgereden totdat we uiteindelijk een onderdak vonden op een camping in Orrefors alwaar we een norse campbeheerder stoorden bij het nuttigen van zijn avondmaal. Tja, dat hoort wat ons betreft bij zijn vak…. Wel goed geslapen tijdens een flinke hoosbui, maar als je dan even met hoge nood wakker wordt is het ineens een heel eind naar het toiletgebouw.

Dag 20 (23/06/2011)

Vandaag weer lekker gereden volgens hetzelfde stramien als gisteren. Kleine leuke wegen, afgewisseld met gravel. Wel een heel bijzonder weggetje wat steeds meer op een karrespoor ging lijken, steeds dichter begroeid was, een bruggetje met wat losliggende natte planken over een watertje had en waarvan de GPS danig in de war raakte. Vandaag is het ook de dag dat we Pieter’s Zweedse tante bezoeken in Näsum alwaar we een kopje koffie e/o thee nuttigen met gebak.  We overnachten op  camping Halen in het gelijknamige natuurreservaat.

Morgen vertrekken Tanita en Jeroen richting huis, wij, Pieter, Janneke en ikzelf blijven hier nog een extra nachtje en hopen zaterdag in de avond weer thuis te zijn. Sneller dan verwacht, maar we hebben blijkbaar toch de kilometers sneller verwerkt dan we vooraf voor mogelijk hielden. Geeft niet, want thuis nog een weekje lummelen is ook niet verkeerd en de motoren zijn ook nog eens behoorlijk vies. Al met al is het een zeer voorspoedige reis geweest waarin we veel hebben  gezien en meegemaakt. Vooral het ruige zuidelijke deel van Noorwegen heeft de nodige indruk gemaakt, maar ook de Lofoten zijn de moeite van het bezoeken waard. Zweden, wat soms als saai wordt omschreven is ons behoorlijk meegevallen want om er te rijden was soms een feestje op zich.

Deelnemers, bedankt voor de goede sfeer, de gezelligheid en het lachen, Janneke speciaal bedankt voor het idee Noordkaap en de organisatie vooraf. Aan alle lezers: Bedankt voor het lezen van en reageren op dit blog & de tot volgende trip.

Einde

Dag 17 (20/06/2011)

Het leuke van het maken van de route voorafgaand aan het evenement is dat je het onderweg weer kunt wijzigen. En dat was eigenlijk wel nodig ook want conform het verzoek van de dames hadden we 2x Trondheim opgenomen. Een keerje heen en een keertje terug. Nu was het op de heenweg niet echt bevallen, het was veel te heet om in de stad rond te rijden en die was ook nog eens half opgebroken. Daarnaast liep een deel van de route over de E6 die in dit stuk van Noorwegen erg druk en ook erg saai is. Dus, na rigoreus de boel veranderd te hebben alles weer op de motoren gehangen en na een goed ontbijt onze “hytte” verlaten.  Bij het plaatsje Hommelvik zijn we nu direct naar het zuiden afgebogen om onze route richting Zweden te vervolgen. Via allerlei lokale wegen, en soms nog een stuk gravelweg, met ook nog een verdwaalde plensbui, kwamen we uiteindelijk terecht in het gehucht Somadal waar een kloeke moeder van 4 volwassen dochters in haar eentje de camping runde. De “hytte” was ruim genoeg voor ons vijfjes en met de onderweg aangeschafte maaltijd hebben we de buikjes weer mooi rond gegeten.

Na de koffie nog even een rondje gelopen, tenminste dat deden alleen de 3 oudsten want de jonkies waren moe, om het moois in de omgeving te aanschouwen. Hier een kleine serie:

Van boven naar onder: onze “hytte”, Janneke en Pieter tussen het rendiermos en het lokale kerkje dat 60 man bedient in 25 vierkante kilometer. Soms tref je nog een hoop troep aan. Dit Lancia wrak, dat vergezeld was van een eveneens zwaar toegetakelde Opel Manta, stond er al jaren maar of het snel weggehaald zal worden….

Dag 18 (21/06/2011)

Vandaag na een goed ontbijt vertrokken maar het was wel even fris. Pakweg een graad of 8 met een koude wind. Dat het wat aan de koude kant was klopt eigenlijk wel, want we hebben op een kleine 700 meter hoogte overnacht. Maar al snel werd het beter naarmate de dag vorderde en het zonnetje door de wolken brak. Het schijnt nu overigens in het hoge noorden slecht weer te zijn terwijl het in het zuiden is opgeklaard. Er hangen nog wel wat donkere wolken, maar de regen bleef uit totdat we op onze overnachtingsplek aankwamen. Ook vandaag weer de nodige gravelwegen gezien maar daar hebben we steeds minder problemen mee. Speciale pluim voor Tanita die op haar Fazer niet onderdoet voor de rest op de GS-sen.

Vandaag zijn we neergestreken in Filipstad, Zweden op de camping Munkeberg. En we staan in te checken en het begint te hosen dus als je het over timing hebt, dat kan niet beter. Op bijgaande foto is de donkere lucht nog te zien. Nu gaan we eerst Bolognaise eten, uit een van de survival pakketten die we bij Bever zwerfsport hebben gekocht, Makkelijk, snel en het is niet vies. Daarna nog een pilsje nuttigen.

Wordt vervolgd..

Dag 13 (16/06/2011)

Zoals gebruikelijk begon rond half acht ineens Janneke’s iPhone te piepen dat het tijd was om op te staan. Pieter had dat niet afgewacht en was al aan het rommelen om al z’n spullen gereed te krijgen voor het opbinden op de motor terwijl Jeroen nog even bleef liggen met z’n rups imitatie. Kwam echter mooi geen vlinder uit die slaapzak tijdens het ontpoppen dus dat viel ietwat tegen. De rendieren waren vlakbij de hut aan het grazen maar namen zo langzamerhand de benen toen wij de deur opendeden. We hebber er inmiddels genoeg gezien dus de nieuwigheid is er wel van af. In ieder geval, gelukkig was het niet meer zo koud als gisteravond. Was het toen nog 1 graad boven nul, nu waren het er zeker een stuk of 4…. Mooi dus dat we ook nog konden beginnen met een verzorgd ontbijt in het warme restaurant, met als eerste een net gebakken wafel met room en jam. Aldus goed gevoed gingen we op pad naar een extra attractie waar de medewerkers van het restaurant ons op hebben gewezen, nl. het Christmas house in het nabij gelegen “meest noordelijk gelegen” vissersdorp. We hebben deze souvenir tent maar gauw overgeslagen en onze weg vervolgd naar het zuiden. Vandaag was het de bedoeling om in Finland terecht te komen dus we lieten de bergen en eilanden van Noorwegen achter ons. De wegen zijn hier duidelijk wat rechter en dus eentoniger. Het werd dus een saaie rit die inderdaad bij het plaatsje Enontekiö in Finland werd onderbroken voor de nacht. Wederom geteisterd door verzamelde muggenlegers hebben we de motoren afgeladen en zijn we naar binnen gevlucht in onze redelijk grote Hytte. Jammer dat het toilet weer zo’n houten huisje was met plank en ton hoewel er nu een variant voor M en V was. Ook leuk was deze “Duo-pot”, hier uitgevoerd in het roze. Voor de liefhebbers, er is ook een blauwe variant waar men dus met z’n tweetjes gezellig van de voormalige maaltijden afscheid kan nemen. Het is ons echter niet duidelijk geworden of dit nu voor homo, hetero of andere stellen bedoeld is…… Rare jongens, die Finnen.

Dag 14 (17/06/2011)

Beetje lastig om te beginnen met, bij het ochtendgloren kwamen we weer tot leven” want het is de hele 24 uur gewoon licht gebleven zoals we al een aantal dagen ervaren. En niet alleen wij waren wakker, die ellendige muggen waren dat ook. Snel naar het nabij gelegen pompstation alwaar een ontbijtje werd genuttigd voordat we onze weg langs de Fins-Zweedse grens gingen vervolgen. Diverse keren liepen er rendieren over de weg en deze zijn dan wel niet op de foto vastgelegd, we hebben ze wel op de film gezet. Vlak voor de grens met Noorwegen hebben we nog even alles bijgetankt, dus zowel de hier goedkopere benzine (€ 1,64 ) als een lunch voor de inwendige mens. Het was trouwens best een aardige rit, maar als je dan weer in Noorwegen komt, dan zit je ook zo weer in de heuvels en begint het bochtenwerk weer ergens op te lijken. Onderweg raakten we nog verstrikt in Tromso’s doolhof. Aan tunnels zijn we inmiddels wel gewend, want daar hebben we er al een ontelbaar aantal van gehad. Maar dat ze daar ook varianten van hebben met rotondes, dat is nieuw. Jammer dat de GPS-sen er geen raad mee wisten want zo zonder signaal heb je er niet veel aan.  Gelukkig kwamen we ook weer bovengronds zodat we ouderwets op de kaart navigerend de route hervonden. De zumo’s van Janneke en Tanita waren van het voorval zo onder de indruk dat ze allebei helemaal vastliepen, maar ook die kregen we weer aan de praat. Daarna verder over de 858 en natuurlijk ook weer een ferry, nu van Larsing naar Vikran. Dit moet toch zo’n beetje de op een na laatste boottocht zijn geweest. Een slaapplaats hebben we gevonden in Bardu, vlak bij de E6. Een ruime hut voor 6 personen waar we met ons 5-ven prima inpassen. Alleen weer die ellendige muggen…..

Dag 15 (18/06/2011)

Wederom op pad gegaan met het zonnetje aan een stralend blauwe hemel. Het beloofd weer een warme dag te worden maar de binnenvoering van de jas moet er nog maar even inblijven. Al na een beperkt aantal kilometers zijn we Pieter kwijt. Hij reed een paar honderd meter voor ons op de E6 maar heeft blijkbaar een afslag gemist en wij dus niet.  Onderaan het weggetje hebben we nog even gewacht, maar al wie er kwam, geen Pieter. Sneu voor hem want de route die volgde was weer erg fraai. We hadden deze ook op de heenweg al gehad, maar als je van de andere kant komt zie je toch compleet andere dingen. Via de wegen 825, 829 en E10 kwamen we wat verder weer op de E6 terecht. Pieter had zich ook weer bij ons gevoegd en wat bleek, hij had even naar een geld automaat gezocht en was ervan uitgegaan dat de originele route de E6 helemaal zou volgen. Niet goed dus en dat terwijl wij vlak bij de plaats Narvik ook een flappentapper vonden. We hebben de E6, die toch vrij rustig is voor een verkeersader en ook mooie vergezichten kent op deze hoogte, nog een flink aantal kilometers gevolg, inclusief een oversteek met de ferry. Was trouwens de eerste keer dat we er zo op konden rijden als laatste passagiers vóór vertrek. Misschien wel omdat dit onze laatste ferry oversteek is…..Overnacht hebben we in Rognan in een, toch zo’n beetje de meest matige hytte die we tot nu tegen zijn gekomen.  Bij de lokale supermarkt nog wat inkopen gedaan en ‘s-avonds gezellig met onze “muggenvrienden” wat gegeten en gedronken.

Dag 16 (19/06/2011)

Vandaag nemen we ons voor een beter onderkomen te vinden dan dat hok van gisteren. Ook internet is af en toe leuk want dan kan dit stukje proza tenminste met de wereld worden gedeeld. Het weer, wat tot nu toe op 1 dag na helemaal geweldig is geweest, gaat omslaan en we zien al de eerste wolken het blauw bedekken. Eerst maar even goed ontbijten en een bakje koffie… Voor vandaag ziet de route er als volgt uit. Eerst nog een stukje E6 naar Mo I Rana en onderweg kwamen we nog even de poolcirkel, reden genoeg om Janneke Pool hier maar even neer te zetten…Onze weg vervolgend via de E12, inclusief een hoekje Zweden waar trouwens de eerste regenbui viel. Daarna via de 73 weer een stukje E6, dan 342, 773, 341, 74 om weer bij de E6 uit te komen. En dat moet af en toe wel, want op de genoemde wegen zijn maar weinig “hyttes” te vinden. Nu vonden we er snel eentje en die is een flink stuk luxer dan het geval dat we vanochtend verlieten. Met douche, toilet, tv gaat het helemaal goed komen en als internet bij de receptie werkt, dan is dit stukje ook gepubliceerd….

Wordt vervolgd.

Dag 7 (10/06/2011)

Nu was het zo’n beetje tijd om eens wat kilometers te gaan maken want de eindbestemming moeten we toch nog eens in het vizier krijgen. Maar, dat doen we dan wèl verantwoord hetgeen in ons geval wil zeggen dat we toch de kleinere wegen gaan rijden. Eerst een stukje via route 17, daarna verder via route 789, 771 en weer terug op de 17. In dit traject, wat slingert langs de vele fjorden, ontkomen we niet aan de ferry’s om zo nu en dan eens over te steken.

en dat levert tijdens het wachten,

of onderweg best wel fraaie plaatjes op.

Overnacht hebben we in Tjotta in “the middle of nowhere”….. Mijn navigatie heeft zo’n fraaie knop waarmee je kunt zien waar je dan bent, welke plaats en bij welke kruising, maar het ding bleef het antwoord schuldig. Alleen de co-ordinaten waren beschikbaar…  Wel was er een camping en nu was het de beurt aan onze tentjes want er was geen enkele Hytte ledig. En daar hadden we de boel ook de hele tijd voor meegesleept. Geteisterd door vliegend ongedierte zijn ze alle 4 snel opgezet waarna we een survival pakket en hamburgers hebben genuttigd, klaargemaakt met behulp van Jeroen’s benzine brander.

Hoewel Pieter nog wel even wat ruzie had met z’n binnentent heeft iedereen toch lekker geslapen.

Dag 8 (11/06/2011)

Vandaag is het zaterdag dus we moesten rekening houden met de vroege sluiting van supermarkten ed. terwijl het ook nog eens het pinksterweekend is. Gelukkig hebben de benzinestations net als in NL een uitgebreid assortiment dus daar kunnen we nog wel terecht. Het plan wordt opgevat om vandaag  en zondag nog wat te rijden maar van de maandag een echte rustdag te maken. Vandaag verder rijden langs de fraaie oevers van de fjorden waarbij een plaatje meer zegt dan 1000 woorden. Ook weer een aantal Ferry’s, maar dat hoort er gewoon bij. Ik heb er geloof ik een stuk of 17 in de hele vakantie verwerkt dus die komen we ook allemaal tegen. Vandaag komen we, weliswaar vrij laat in de avond,  aan in Bodo. En dat moest ook wel, want de volgende ochtend moeten we aan boord voor vertrek naar de Lofoten, een van onze reisdoelen.  De hyttes, we hebben er vandaag 3 voor de prijs van 2 mèt korting zijn niet het meest luxe (en dat is dus een understatement) maar we sliepen goed..

Dag 9 (12/06/2011)

We stonden keurig op tijd aan de kade van Bodo voor de oversteek naar de Lofoten. De boot vertrok 10:15 (en dat vertrekken doet-ie maar 1 keer per dag) dus we waren blij dat we mee konden. Helemaal achterin in het ruim dus als laatste er op en dus ook als laatste er weer af. Het zij zo. De overtocht duurde iets van 3,5 uur maar dat was goed besteed aan een ontbijtje en een zonnekuurtje aan dek. En als je er dan bent, dan kom je al snel hèt plaatje van deze eilandengroep tegen. Wat wel een beetje tegenvalt is het enorme gehalte aan campers. Breed en lomp met doorgaans onervaren chauffeurs blijft het oppassen. Onderweg konden Jeroen en Janneke het weer niet  laten (zie de Schotland foto’s) bij het aanschouwen van een wit strand. Motoren geparkeerd en jawel hoor, een run naar de zee, kleertjes ten dele uit, want je kunt niet alles zo maar doen in Noorwegen en het zilte sop in. Eigenlijk veel te koud dat water maar je kunt ze er niet vanaf houden. Er zijn uiteraard spionage foto’s van maar gelukkig past niet alles in dit blog. T.z.t. hangen we ook deze  foto’s allemaal op het www-net via www.tenkate-online.eu. Oh ja, die beroemde stokvis hebben we ook zien hangen èn geroken. Overnacht hebben we in Sortland in een redelijk luxe hut alwaar we 2 nachten verbleven. De rustdag is gebruikt voor een kleine rondrit en verder wat uitrusten van de rit tot zover.

Dag 11 (14/06/2011)

Via de 83 en de 825 reden wij voort langs de fjorden, met natuurlijk weer een ferry, terwijl het weer maar goed bleef. Niet zo heet meer als in Trondheim, maar met een graadje net onder de 20 was het allemaal goed uit te houden. Langzamerhand merken we wel dat we steeds noordelijker komen. De poolcirkel waren we eergisteren al gepasseerd dus het begint nu echt op te schieten. Aan het einde van de 825 pakken we de 84 om maar zo laat mogelijk de E6 te nemen. Deze laatste is de hoofdweg van zuid naar noord en bijzonder druk. Via de wegen 86, 179, 87 en 868 kunnen we de E6 nog lang vermijden maar na de ferry van Lyngen naar Kafjord is het gedaan met de pret en moeten wij ook verder deze weg gaan volgen. We overnachten vandaag bij het plaatsje Storslett op een fraaie locatie. We hebben 2 hutjes en omdat we al ergens onderweg hebben gegeten zitten we al snel aan de borrel en de muggen. Oh nee, die zaten aan ons…..

Dag 12 (15/06/2011)

Bij het opstaan merkten we het al een beetje. Het was dan wel zonnig, maar niet zo heel erg warm. En het werd die dag alleen maar kouder wat we waren er bijna. Nog zo’n 400 ennogwat kilometers en dan zijn we er…op de Noordkaap! Op deze hoogte is de E6 geen massaal gebruikte weg meer maar op het oog een rustige, normale tweebaansweg met hier en daar fraaie vergezichten zoals deze:

maar daar ging het eigenlijk niet meer om. En het werd steeds maar kouder en kouder. Reden we eerst nog met 15 graden, dat werd gereduceerd naar 12, 9, 6 om uiteindelijk met 2 graden te eindigen.Brrrr…..maar die slaapzak is lekker warm.

De plek voor overnachting lag 13 kilometer voor de Noordkaap en voordat we deze laatste meters gingen maken hebben we eerst de slaapboel ingericht en van een diner genoten, met zalm of rendier. Daar waren we best aan toe en omdat het hier toch niet donker wil worden hebben we eerst maar het gros van de dagtoeristen laten vertrekken, die met bussen vol worden aangeleverd. Wij hadden daarna alle ruimte voor de foto waar we zo’n 4500 km. voor hebben gereden:

Wordt vervolgd…

Dag 3 (06/06/2011)

Het extra uitje naar het stuwmeer in Blasjo ging dus door de sneeuwhoop niet door maar dat mocht de pret niet drukken. We hadden nog veel meer voor de boeg tenslotte. En het eerste verrassingspakket kwam als snel, nl. de tweede verborgen schat te weten de afdaling van Stalheimsvegen. Met een percentage van 18% is deze natuurlijk al een beetje pittig, maar als daar pakweg 15 haarspeldbochten elkander direct opvolgen ben je aardig aan het sturen. Voordeel daarbij was dan wel dat de weg in een éénrichtingsweg is veranderd maar het was dan weer jammer dat het nog erg nat was. Leuk om even te oefenen voor het echte stuurwerk wat nog moet komen. Gelukkig werd het nu droog en dat was maar goed ook want we gingen verder stijgen en dalen, al dan niet omgeven door sneeuw. Dus tijd voor een fotomomentje:

Dag 4 (07/6/2011)

Bij Aurland pakken de weg naar boven (weg 243) en verlaten we dus de E16. Een prachtige omgeving ontvouwt zich voor ons met alweer “wat” sneeuw. Maar liefst 50 km duurt deze pret voordat we weer in de bewoonde wereld terecht komen. Daarna tijd voor even een snelle lunch met motorrijdende Belgen en een bus japanners die per sè met jan en alleman op de foto willen. Ook Janneke ontkomt niet aan een fan en verdwijnt aldus in een japans fotoboek. Daarna, Tindevegen. Nummer 3 uit Promotor’s rijtje. En weer werden we niet teleurgesteld behalve dan door de Noren zelf die voor het passeren van deze weg wel even tol zijn gaan heffen. Maar mooi was het wel…

Daarna doorgereden via de 55, een poging gedaan een hamburger te scoren bij de daarmee adverterende Spar, een aldaar werkende NL-er ontmoet, en tot slot nog een fraai plaatje geschoten bij een van de vele watertjes..

Dag 5 (08/06/2011)

Een dag voor een koninginnerit. Prachtig weer vandaag en niet alleen stond het Geirangerfjord op het programma, met daarbij ook nog Dalsnibba en Trollstiegen maar ook nog als klap op de vuurpijl: Aursjovegen.

Eerst de 248 naar een zomer ski gebied maar jammer genoeg was deze ook nog afgesloten. Wel leuk om tussen sneeuwmuren van 3 meter hoog te moeten rijden. Hier een foto van Tanita en Jeroen waarbij de sneeuwhoogtes al een beetje zichtbaar zijn. Daarna was het de beurt aan Dalsnibba, nummer 4 uit het Promotor rijtje. Qua rijden een teleurstellende happening met al die bussen en campers die ook naar boven willen over deze gravelweg. En nog tol betalen ook. Het uitzicht bovenop maakte het allemaal goed nadat de wolken waren weggetrokken. Toch plaats ik daar geen foto van want even later, en lager, was er een betere foto van te maken:

Meteen tijd voor een lunch, veel beter dan een hamburger is er overigens niet, en daarna op weg naar de volgende uitdaging. Eerst nog een ferry, 1 van de 17 die we tegenkomen, en daarna tijd voor Trollstiegen. Een fraai gelegen afdaling waarvan op internet al de nodige filmpjes te vinden zijn.

De weg is goed te berijden en niet al te smal zolang er van de andere kant geen bus of camper aankomt. Heerlijk even gummen… En van die waterval word je inderdaad nat…. Tot slot voor deze intensieve dag, Aursjovegen. Wattes? Jawel Aursjovegen dus, een weinig gebruikte smalle weg die voor het grootste gedeelte uit zout en gravel bestaat en bijna 70 kilometer lang is. De laatste van het Promotor lijstje. Het begin is al fraai met een behoorlijke stijging, haarspeldbochten en een onverlichte tunnel. Afgronden zijn er ook en de afrastering, een rijtje stenen, zal niet echt helpen als het fout gaat. Vooral de eerste helft van de tocht is lastig door de hoeveelheid aan losliggend gravel. Op de GS-sen gaat het nog wel, maar Tanita heeft het op haar Fazer een stuk lastiger. Toch komt iedereen zonder kleerscheuren of ander ongemak heelhuids boven. Daarna een vlak stuk rond het stuwmeer gevolgd door de afdaling die merkwaardigerwijs werd afgesloten met een echte slagboom. Ook dit was een tolweg maar omdat het ding bij de ingang omhoog stond hebben wij het tolgegeven verder maar genegeerd.

Uiteindelijk in een mandje gerold in een of andere “Hytte” bij Malmefjorden langs weg 64.

Dag 6 (09/06/2011)

Nadat we al flink wat hadden gekronkeld werd het tijd om eens wat kilometers te maken richting het noorden. En dat doe je dan via de Atlantic Road. Google is er ook vol van en hierbij een plaatje van een van de vele bruggen die de eilandjes verbinden. Meteen ook de mooiste uit de serie en het had nog mooier kunnen zijn als het flink had gestormd. Maar daar zitten we natuurlijk niet op te wachten. Waar wel op werd gewacht, en dan met name door het dames bolwerk Janneke en Tanita, was een bezoekje aan de lokale  Ikea in Trondheim. Vraag niet aan Pieter, Jeroen of mij waarom dat nou nodig was, maar vooruit. Wèl jammer dat de temperatuur opliep naar 32 graden! En dat is best warm als je jezelf kleedt op een bezoek aan de noordelijke regionen en als dan ook het spitsuur is losgebarsten wordt het erg warm. Klotsende oksels zijn dan het gevolg. Eigenlijk een merkwaardig iets, rijden we in het zuiden van Noorwegen nog volop in de sneeuw, nu halverwege Noorwegen worden de temperaturen sub-tropisch! Trondheim lieten we uiteindelijk achter ons via het volgen van de E6 en na pakweg 100 km. reden we verder op weg nr. 15. Overnacht hebben we bij een boer die een tweetal hyttes in de verhuur had. We namen ze allebei inclusief het daarbij gelegen sanitaire hokje. De ouderwetse bank met deksel en daaronder een ton. Hoppa, laat maar vallen. Wat ontbrak was het hartje in de deur…..

Wordt vervolgd (zodra we weer internet hebben gevonden)